بارها از خودم پرسیده ام

مهارت بهتر است یا علم؟

گاهی به این موضوع می اندیشم که بسیاری از ما سال ها علوم و مطالبی را به خاطر می سپاریم و حفظ می کنیم که به عمل در نمی آید و یا فقط برای گرفتن نمره کارایی دارد.

حال اگر علوم کاربردی و یا علومی که به مهارت تبدیل شود را بیاموزیم بهتر نیست؟ در سال های آینده انسان ماهر بیشتر موفق است یا انسان دانا؟ علمی که به مهارت تبدیل نشود فقط ژرورش زنبور بدون عسل است که وقت و هزینه را تلف می کند.

در جایی که مدرک از سواد

حرف زدن از فکر کردن

دروس نظری از عملی

دبیرستان از هنرستان

تیز هوش از ماهر

دانش از توانایی بیشتر می ارزد!!

من چگونه به دانشجو معلمان خود بگویم:

معلمی یک مهارت است، یک هنر است

یک تخصص است ،نه یک مدرک و یا یک شغل؟